ZDALNA NAUKA – jak wspierać ucznia w jej czasie
(wnioski po doświadczeniach pandemii COVID-19)

Artur Maciak


Pół roku po wybuchu pandemii COVID-19 UNESCO w swoich raportach szacuje, że pandemia zmieniła, zakłóciła edukację 80% dzieci na świecie. Z nauczaniem zdalnym na taką skalę żadna z polskich szkół nie miał do tej pory do czynienia. Czego się nauczyliśmy?

1. Komunikacja

We wzmacnianiu ucznia podczas nauki zdalnej ważną rolę odgrywa komunikowanie się. Dzięki możliwości rozmowy z nauczycielem uczeń ma śniadość oparcia w nauczycielu, zmniejsza się jego dezorientacja, zagubienie. Młodzi ludzie pozbawieni kontaktów osobistych z rówieśnikami i nauczycielami mają wzmożoną potrzebę dzielenia się swoimi myślami i wiadomościami. Oprócz regularnych spotkań on-line warto założyć klasową grupę (np. na Messengerze czy Fecebooku) i wykorzystać tę przestrzeń do szybkiej i ciągłej wymiany informacji, linków, podtrzymywania poczucia przynależności do grupy. Takim miejscem spotkań może być także Padlet – wirtualna tablica, dzięki której w jednym miejscu mamy możliwość gromadzenia różnego rodzaju materiałów.

Zwłaszcza w czasie nauki on-line warto stosować opisowy sposób oceniania. Gdy ocenie towarzyszy wyczerpujący konstruktywny komentarz, konkretny opis, uczeń ma informację zwrotną – wie np., co może zmienić, poprawić, nad czym popracować. Warto wskazać uczniowi, w jaki sposób ma tego dokonać. Przekazać np. linki do przystępnych prezentacji technik zapamiętywania czy metody krótkich powtórek.

2. Rozmowa zamiast wykładu

Warto, by wirtualne lekcje nie zdominowała forma wykładu. Nic nie zastąpi rozmowy, w czasie której uczeń będzie mógł zadawać pytania. Sam proces rozmowy jest wsparciem – umiejętność słuchania czy możliwość „wygadania się” spełnia taką rolę.

Podczas zdalnych lekcji nauczyciel może wykorzystać pełniej niż na zajęciach w klasie swój głos, a także zwrócić uwagę na dykcję uczniów. Umiejętne operowanie głosem to ważne narzędzie w budowaniu poczucia bezpieczeństwa, stymulujące zaangażowanie, zachęcające do pracy, a tym samym wspierające ucznia.

3. Poznanie uczniów

Warto poświęcić część każdych zajęć on-line na sprawy „pozalekcyjne”. Sprawić, by uczniowie mogli poczuć się naturalnie, porozmawiać o ich pasjach, problemach czy samopoczuciu.

By nie stawiać wyraźnego znaku podziału między nauczaniem zdalnym a stacjonarnym, warto nawiązywać podczas zajęć on-line do tych w klasie (i odwrotnie)

4. Wzmocnienie mocnych stron uczniów

Sprawdzoną formą wzmacniania uczniów jest umożliwienie im prowadzenia zajęć (lub ich części) on-line. Uczniowie spędzają zazwyczaj więcej czasu w sieci niż nauczyciele, niejednokrotnie lepiej od nich orientują się w tajemnicach software. Takie zajęcia prowadzone przez uczniów (najlepiej – po wcześniejszej akceptacji planu zajęć przez opiekuna) mogą być więc także świetną okazją do „szybkiego kursu” dla nauczyciela.

5. Praca metodą projektu edukacyjnego

W wielu przypadkach podczas zdalnej nauki aktywność uczniów jest większa niż podczas tradycyjnych zajęć w szkole. Dlaczego? Uczniowie starszych klas tłumaczą to tym, że nie boją się udzielać odpowiedzi, gdyż informacje mogą wcześniej sprawdzić w internecie – za pomocą wyszukiwarki. Strach przez podaniem nieprawidłowej odpowiedzi znika. Warto wykorzystać i wzmocnić tę umiejętność szybkiego wyszukiwania informacji, wprowadzając elementy pracy metodą projektu edukacyjnego. Uczniowie w czasie lekcji mogą odnajdywać określone informacje, wcześniej wyszukać czy przygotować materiały multimedialne obrazujące dany temat, na podsumowanie zajęć tworzyć quizy. Ten rodzaj pracy wyjątkowo angażuje uczniów, rozwija ich samodzielność, poczucie sprawczości, wyzwala entuzjazm i chęć pracy w grupie – zwłaszcza, gdy jest wysiłki uczniów są odpowiednio docenione i promowane przez nauczyciela, który zwraca uwagę na ich samodzielność, indywidualność i odkrywczość.

Siłą zdalnego nauczania są ciekawe projekty, a nie nudne wykłady.

Autor: Artur Maciak/ www.sloweducation.pl

Shop

Tylko teraz aż 60 zł zniżki na abonament roczny!

Już od 27,99 zł /miesiąc